Maratona dles Dolomites - part 1

#1 - On the road

Op weg naar Italië! Best een tijd geleden dat ik een zenuwachtig gevoel had voor een fietstocht. Deze past mooi in het rijtje Mont Ventoux en Tour for Life. En volgens mij was ik vorig jaar ook een beetje bang voor de Planche de Belles Filles in de Vogezen. Je kunt er soms maar beter onbevangen instappen. Want de Roccacorba in Spanje is er ook zo eentje om je zorgen om te maken. Maar degene die daar met ons trainde bedacht tijdens de rit dat we die klim wel konden doen. En toen ik achteraf het klimprofiel bekeek…😟…het was maar goed dat ik niet wist waar ik aan begon.

Ingeloot
In het najaar 2017 hoorden we dat we dit jaar waren ingeloot voor de Maratona dles Dolomites. Een zeer bekende en populaire cyclo in Italië. 9000 renners doen eraan mee. De main course beslaat 138 km en ruim 4200 hoogtemeters. Daar zitten dus behoorlijk wat colletjes in: Campolongo, Pordoi, Sella, Gardena (deze 4 staan ook wel bekend als de Sella Ronda) nog een keer Campolongo, Giau, Falzarego, Valparola en de Mur dl Giat.

Een rit die voor mij met geen enkele Tour for Life etappe te vergelijken is, laat staan met de beklimming van één berg.

Training
Om op 1 juli een beetje fit aan de start te staan, besloot ik deze winter wat serieuzer aan krachttraining te doen. Samen met Sabrina en Carlijne geprobeerd twee keer per week een lesje body pump te doen, aangevuld met spinning en hardlopen. De eerste pumples beseften we ons dat wielrennen wel erg eenzijdig is…ongelooflijke spierpijn. Ook in de benen. Maar volgens mij heeft het zijn vruchten afgeworpen, want ik ben fitter en sterker dan ooit.

Fit
Naast het sporten ook wat geprobeerd af te vallen. Vier kilo minder de berg op scheelt denk ik ook wel. Ergens wel jammer dat ik nooit zal weten hoe het ervoor had gestaan als ik dit niet had gedaan. In ieder geval leverde ik mezelf het grootste bewijs tijdens de Klimclassic op Hemelvaartsdag. Voor de derde keer op rij fietste ik een PR op de Redoute, één van de bekendste en beruchtste klimmen in de Ardennen:

• 5 mei 2016 – Klimclassic – 11:21
• 3 september 2016 – Tour for Life – 10:36
• 25 mei 2017 – Klimclassic – 9:31
• 10 mei 2018 – Klimclassic – 8:55

En die hele Klimclassic zat vol met PR’s. Met KEK nog leuk 10x Col du Maeslant op en daar een QOM te pakken. De laatste krachtmeting vond afgelopen weekend plaats tijdens het KEK-weekend in de Ardennen. Ging lekker! Pittige klimmetjes als Ferme Libert, Stockeu en Thier de Coo waren zwaar, maar gingen prima. Enige frustrerende voor Bregje en mij; wij hard getraind en vervolgens fietsen Mirjam, Loes en Renske gewoon overal voor ons uit naar boven 😣.

Het beste in elkaar naar boven halen
Na de winter was het Bregje gelukt ook een ticket voor de Maratona te bemachtigen. Echt super leuk, want we zijn aan elkaar gewaagd. Daar kwamen we achter tijdens het KEK-weekend 2017. En sindsdien zijn we matties. Nu konden we lekker samen gaan trainen. De eerste extra ritjes buiten KEK merkten we dat we allebei net even een tandje harder gingen als we samen fietsten. Zo volgden wat trainingsritjes vanuit werk, ritjes voorafgaand aan de reguliere KEK-ritten en een prachtig fietsweekend in Limburg.

De test
Maar een echte berg hebben we samen nog nooit gefietst. Dus als we vanmiddag aankomen in La Villa en op de fiets stappen, zal de Campolongo onze eerste berg worden. Hoe groot zijn de verschillen tussen ons met klimmen en hoe gaat dat met afdalen? Mijn doel is de Dolomietenmarathon uit te fietsen en dat zoveel mogelijk samen te doen. 138 km klimmen in je eentje is verschrikkelijk saai! Donderdag ook nog wat bergjes pakken en dan vrijdag en zaterdag even echt vakantie vieren. En dan bespreken hoe we gaan fietsen. Wachten we op elkaar boven op de berg? Of blijven we op weg naar boven juist in elkaars wiel? En wat als we elkaar tussen die duizenden mensen kwijtraken 😢?

#2 - the days before

De Sella Ronda
De middag van aankomst wilden we echt nog heel graag fietsen. We konden gelukkig in het restaurant onder het hotel nog een pasta krijgen. Die snel naar binnen gewerkt en hop de fiets op.

Samen met Mieke begonnen we om 15.30 uur aan de beroemde Sella Ronda. De eerste klim, de Campolongo, ging super! Meteen vereeuwigd met een KEK-sticker. Mieke besloot weer terug naar beneden te gaan. Bregje en ik gingen door en zouden even kijken hoe we met de tijd uit zouden komen.

Afdalen naar Arabba om vervolgens te beginnen aan de Pordoi. Wat was dat afzien zeg! Bregje heeft me er echt doorheen gesleept. En dan sta je op de top en dan gaat het eigenlijk wel weer. Sticker #2 geplakt en afdalen maar weer. Heerlijk! Bochten gingen ook weer goed voelen.

De Sella…die onderrug…wat kun je eraan doen? Samen naar boven, beetje kletsen (en klagen) en weer een berg bedwongen. De derde KEK-sticker geplakt en weer eentje van de bucketlist afgevinkt. Inmiddels meldde de groep dat ze gingen borrelen in de bar…wij dus nog even niet 😅.

De laatste klim: de Gardena. Ging wel weer redelijk. Maar jeetje, als dit de korte variant van de Maratona is…hoe moet dat dan zondag! We hebben er 3 uur en 15 minuten over gedaan. Dat schijnt dan wel weer best goed te zijn. In het hotel snel douchen en aanschuiven in het restaurant. Compleet gesloopt!

Passo delle Erbe
De volgende dag gingen we samen met Berend de Passo delle Erbe op. Ook eentje van ‘de lijst’. En een pittige! Na de eerste helft van de klim, volgt een behoorlijke afdaling, waarna je ruim 5 km rond de 10% blijft klimmen. De laatste 2 km heb ik echt in blokjes van 100 meter afgeteld! Mooie training weer, maar de zorgen om de Passo Giau zijn er niet minder om geworden.

 

#3 - relaxing days

Twee dagen voor de start. Niet fietsen! Dus na het ontbijt, met de auto, via de Campolongo, de Pordoi opgereden. Daar de lift naar de Sass Pordoi genomen. Een prachtig uitzicht over de Dolomieten! Op de terugweg apfelstrudel gegeten op de Campolongo en wielrennertjes bekeken. Daarna nogmaals de route en de beklimmingen bekeken. We worden er niet geruster op.

In de middag met z’n allen naar het Maratona-dorp om de startbewijzen en kleding op te halen. En zo vliegt de dag weer voorbij!

Nog 14 uur…
Eindelijk allebei goed geslapen! We waren wat onrustig de afgelopen nachten. Woensdagnacht hebben we allebei de hele nacht liggen fietsen na ons Sella Ronda-avontuur die middag. En afgelopen dagen heb ik iedere nacht wel iets in mijn slaap tegen Bregje gezegd. Van ‘Kom ik deze berg op?’ tot ‘Ik ben er mee bezig…’😅.

Vandaag heerlijk dagje gehad. Na het ontbijt de fietsjes gepoetst en gecheckt. Daarna even naar een wijnhandel gegaan om een flesje Kerner te kopen om te drinken als we weer in Nederland zijn en we ons avontuur gaan evalueren ;). Bij de bakker even koffie gedronken en daarna lekker bij het zwembad rondgehangen. Kleding voor morgen ligt inmiddels ook klaar. Straks met z’n allen pasta eten en dan naar bed. Morgenochtend om 5 uur aan het ontbijt!