De één gruwelt alleen al bij het idee dat er een naald in je arm wordt gestoken, de ander zal het een worst wezen. Ik behoor tot die laatste categorie en ga vrijwillig één keer in de 6 à 8 weken naar Sanquin (de bloedbank) om plasma te doneren. Dat wordt onder andere gebruikt om medicijnen van te maken. Er is een groot tekort aan plasmadonoren. Het enige dat het je kost, is tijd.
Minder belastend dan bloed geven
Plasma geven is in tegenstelling tot bloed geven nauwelijks belastend voor het lichaam. Je plasma wordt namelijk van je bloed gescheiden. Daarna krijg je je bloed gewoon weer terug. En de plasma bestaat voornamelijk uit vocht en eiwitten. Die vul je gemakkelijk weer aan. Win-win dus!
Hoe gaat nou zo´n plasmaferese?
De wachtruimte
In tegenstelling tot bloeddonoren kom je als plasmadonor op afspraak (scheelt een hoop wachttijd). Je vult een vragenlijst in over je gezondheid en wacht je rustig totdat je wordt opgeroepen voor een korte check-up. In de wachtruimte ben je omringt door roze koeken, stroopwafels, speculaas, gevulde koeken, etc. Als er maar lekker veel suiker in zit! Bloeddonoren moeten namelijk wel weer een beetje fit naar buiten gaan.
De check
Je wordt opgeroepen voor een korte check-up. Je krijgt een vingerprikje om je ijzergehalte in het bloed te meten en je bloeddruk en hartslag worden gecheckt. Handig, want zo houd je je eigen gezondheid het hele jaar door zelf ook een beetje in de gaten.
Je kiest vervolgens vanuit welke arm je wilt geven (ik heb geen voorkeur, hoewel links altijd sneller gaat dan rechts) en maakt alvast een nieuwe afspraak.
Het aanleggen
Als alles in orde is, mag je door naar de donorruimte. Dat is een zaal met allemaal comfortabele ligstoelen met daarnaast een apparaat. Eén van de dames (ja, ik heb nog nooit een heer gezien) prikt een naald in je arm en tapt een beetje bloed af voor onderzoek. Vervolgens sluit ze je aan op het apparaat en begint de plasmaferese. Daar voel je verder niets van.
Ondertussen
Terwijl het apparaat zijn werk doet, kun jij lekker ontspannen. Boekje lezen, beetje appen, Facebooken. Een moment om verplicht even niets te doen. Vrij uniek in ons drukke bestaan.
Piepjes en lampjes
Wel moet je even in de gaten houden dat alles wel lekker doorloopt. Daar word je met piepjes en lampjes van op de hoogte gehouden. Als het lampje groen is, dan ga je als een speer. Is het lampje geel, dan loopt het wel, maar niet extreem snel. En schiet het lampje op rood, dan gebeurt er niets. Het kan helpen om ergens in te knijpen om de bloeddoorstroom een beetje te stimuleren. Als je koude handen hebt, krijg je een warm handschoentje. Dat is een latex handschoen gevuld met warm water J. En wil het echt niet, dan kan het helpen als ze de naald een beetje verschuiven.
Klaar!
Na ongeveer een half uur tot driekwartier, ben je klaar en een halve liter plasma armer. Even een verbandje om je arm en you’re good to go!
Dus meld je aan bij Sanquin als bloeddonor. Als dat goed gaat, kun je overstappen en plasmadonor worden.
