Daar gingen we hoor. Bewapend met plattegrond en badjas liepen we meteen de ‘verkeerde’ kant op richting behandelruimtes, zonnebanken en relaxruimtes. Gewoon doorlopen. Dan kom je vanzelf in een zwembad terecht. Badjas uit en gaan! Linda en ik gingen voor het eerst naar de sauna in het Elysium in Bleiswijk. Het werd een hele belevenis die absoluut voor herhaling vatbaar is.
Afgelopen februari organiseerden we voor de derde keer het KEK-buitenlandreisje. Met 12 fietsmaatjes naar Gran Canaria. Een hotel met een heerlijke wellness erbij. Linda en ik hadden het daar prima naar ons zin in het zoutbad (zelfs na 5 dagen fietsen…auw) en trotseerden zelfs de ijsblokjes in het Turks stoombad. De meiden dachten vast dat wij fervente saunagangers waren, want als dank voor de organisatie kregen we allebei een wellness-cadeaukaart.
Uhm…zo met bikini aan geen probleem…maar…oke, er zijn ook badkledingdagen. Na het fietsseizoen maar eens gaan. Onze agenda’s wogen zwaarder dan badkledingdagen en…kom op…even over die drempel heen.
De drempel was…
…verrassend laag! Tja…geen lijf is hetzelfde en wat maakt het allemaal ook uit. Na even een korte update van onze levens in het ‘Beauty zwembad’ gingen we maar eens op zoek naar onze eerste sauna. Het werd de ‘Lichtsauna’ waar wel één blauw lampje aan stond. Gelukkig kwamen er later nog een groene en roze bij. Maar goed…wij uitgebreid in gesprek, want er waren er meer die praatten. Was blijkbaar niet helemaal de bedoeling :D… We vonden al snel een groter zwembad ‘Duizend-en-een-nacht’ om ons gesprek voort te zetten. Tijd voor een volgende sauna en maar eens echt gaan ontspannen.
Beginners en gevorderden
Tijdens het schrijven van deze blog spiek ik af en toe even op de website van het Elysium. Duidelijk dat wij hier helemaal blanco naartoe gingen. Wisten wij veel dat er sauna’s voor beginners, gevorderden en experts zijn? Ben duidelijk ook slecht geïnformeerd door mijn omgeving… Het hele rijtje sauna’s voor beginners hebben we niet gezien of gevonden.
Wij gingen vrolijk in de kruidensauna, de Amethist sauna, de Havana sauna en de luistersauna. Allemaal voor gevorderden. En we pakten nog een andere kruidensauna en kristalsauna voor experts mee. Dompelbaden konden we overigens (nog) niet aan.
Verdwalen
Overal waar je komt, hang je je badjas op en doe je je slippers uit. Verbazingwekkend was mijn oriëntatie hier vele malen beter dan op de fiets. In tegenstelling tot Linda die telkens vergat waar ze haar spullen had opgehangen. Op de fiets heeft zij toch wel een beter gevoel voor richting. Beetje de lamme die de blinde leidt ofzo…
Wij hadden rond 19:00 wel trek. Bleek dat je voor het restaurant had moeten reserveren. Waar is het mis gegaan in onze voorbereiding? Uurtje wachten dus… In de 85 graden hete kruidensauna ging Linda eens even goed de plattegrond uitpluizen. We liepen namelijk al ruim een uur rond als een kip zonder kop. Toen we eenmaal weer buiten stonden, was haar conclusie dat er toch wel één ding op onze bucketlist moest: het zoutbad. Maar hoe kwam je daar? Huh?! Ow, je moet dan dus naar buiten…door die ene deur waar we eerder mensen doorheen hadden zien gaan, maar waar gewoon geen enkele bewegwijzering hangt.
Bizar om op 1 november in je badjas buiten te lopen. Maar het zoutbad gevonden! En ja, net als op Gran Canaria voelden we ons hier meteen heerlijk op ons gemak! Lekker dobberen en kletsen.
Eten in je badjas
Een restaurant vol met mensen die lekker zitten te eten in hun badjas. Volkomen normaal. Overigens komt het fenomeen mensen kijken hier echt volledig tot z’n recht. Twee meiden in het restaurant staarden treurig voor zich uit. Eentje was duidelijk aan het huilen en de ander wist er niet heel veel raad mee. Interessant om daar een verhaal bij te bedenken. En ook werd wel duidelijk dat men hier naartoe gaat als vriendinnen of als stel. En mannen komen als groep.
Na het eten had Linda een plan…we gingen wat systematischer te werk. Eerst maar eens de Cubaanse sferen proeven in de Havana sauna. De stoomgrot was ook een heftige. Voordat ik Linda achter in de grot had teruggevonden, durfde ik de mentholstoom niet te diep in te ademen om een hoestaanval te voorkomen. De perfecte grot als je verkouden bent…
Tijd om weer even af te koelen. Deze keer in de Laguna. Hier kon ik natuurlijk weer niet op een normale manier in afdalen. Eerst schaafde ik mijn hiel en vervolgens mijn knie aan de grove traptreden. Viel allemaal reuze mee, maar toch typerend.
De whirlpool koste ons de kop
Telefoons en andere digitale devices zijn niet toegestaan. Ik, die altijd alle herinneringen wil vastleggen, heb in het begin geregeld aan dat ding gedacht. Maar hoe fijn is het als je op een gegeven moment ervaart hoe heerlijk het is dat die magneet echt buiten bereik is? Dat je bent met degene met wie je daar bent en met jezelf en je eigen gedachten?
Via een andere route langs het zwembad ontdekten we een deel waar we duidelijk nog niet waren geweest. We vonden nog een kruidensauna en belandden direct daarnaast in de whirlpool. Ogen dicht en lekker bubbelen en de rollercoaster van de afgelopen weken laten passeren. We hadden daar nog wel uren in kunnen bubbelen. Op onze route nog even het spiritueel bad, de luistersauna en het een Hamambad meegepakt. Maar de whirlpool had ervoor gezorgd dat er een deken van vermoeidheid over ons heen lag. Tijd om maar eens lekker naar huis te gaan. Na een bizar slechte vorige nacht kroop ik ontspannen en rozig in mijn bedje. Wat een heerlijke eerste ervaring!
