Al een tijdje ligt het verzoek van mijn pa een blog te schrijven over thuiswerken. Eerst maar eens ervaren, voordat ik daar uitspraken over ga doen. Daar zat ik dan: laptop klaar, theetje erbij. De benodigde documenten had ik vooraf naar mezelf gemaild bij gebrek aan een VPN-account. Niet ideaal, maar werkbaar. Evenals webmail waar mijn e-mail handtekening niet staat ingesteld.
Aanspraak
Ik denk dat ik er niet echt voor gemaakt ben om thuis aan de slag te gaan. De dag na deze thuiswerkdag verscheen ik opgewekt op kantoor; wat had ik iedereen gemist! Het is toch wel erg gezellig om wat meer aanspraak te hebben overdag dan alleen de kat. Een hele dag thuiswerken is daarna dan ook niet meer voorgekomen. Wanneer het nu nog voorkomt, zijn het halve dagen. Thuiswerken is voor mij ook eigenlijk alleen gelegitimeerd wanneer ik interviews moet uitwerken en telefonische interviews afneem. Of wanneer het voor of na een afspraak buiten de deur geen zin heeft naar kantoor te komen.
Productiviteit
Ben ik productiever als ik thuiswerk? Ik denk het wel. Op het gebied van interviews uitwerken, ben ik wel sneller. Doordat ik tussendoor niet gestoord word, blijf ik in mijn schrijfflow en heb ik dus sneller een artikel op papier. Met de andere werkzaamheden merk ik weinig verschil met op kantoor zitten. Wanneer ik bezig ben met concepten ontwerpen, redigeren en restylen vermaak ik me prima en kan ik best lang achtereen mijn aandacht erbij houden. Gaat het om zaken die moeten gebeuren, maar geen duidelijke deadline hebben, dan is mijn concentratieboog, waar ik ook ben, zeer laag.
Gevaar
Je hoort vaak dat werkgevers sceptisch staan tegenover thuiswerken. Ze hebben natuurlijk geen controle over wat je thuis uitvoert. En inderdaad dat is ook zo. Even de afwas doen, een wasje draaien, misschien zelfs boodschappen doen. Het kan allemaal. Ik voel me er niet helemaal relaxt bij, maar doe het wel. Het is namelijk wel zo efficiënt.
Maar het gevaar aan de kant van de werknemer is misschien nog wel groter. Laatst heb ik dat ontdekt. Donderdag zaten we de hele dag te wachten op een interviewlead voor een nieuwsbrief die begin van de week daarop verstuurd moest worden. Die lead kwam pas ’s avonds binnen, want ik werd gebeld. Degene die geïnterviewd moest worden, ging de dag daarna op vakantie. Nu ging het mij te ver een borrel af te zeggen om dat interview ’s avonds nog af te nemen. Dus dan maar vrijdagochtend op mijn vrije dag de wekker zetten.
Wat gebeurt er dan? Je logt in op je werkmail om uiteindelijk de conceptversie van het interview te versturen. Je ziet daardoor al je nieuwe e-mail en gaat die lezen. Er komt ter plekke nog een interviewlead binnen die haast heeft. Dus toch maar de telefoon gepakt en een afspraak ingepland. Dan ook maar gelijk de andere mailtjes afgehandeld en ook de drukker nog even de twee ontbrekende foto’s gestuurd voor de nieuwe folder en brochure. Gevolg: je bent opeens 2,5 uur aan het werk geweest. Niet erg, want dat compenseer je wel weer. Maar je zit ook meteen zo in de flow dat je je e-mail blijft checken en dus eigenlijk niet echt vrij bent. Gelukkig kon ik het loslaten, omdat er spontaan een vriendin thee kwam drinken, maar gevaarlijk is het dus wel.
Conclusie: ervaar het zelf! Maar ik moet er niet aan denken nooit meer collega’s om me heen te hebben.
(EV, 13 oktober 2014)
