Toen was het opnieuw vrijdag en stond SPSS weer op het programma. Vol goede moed begonnen we te bespreken wat we nu eigenlijk wilden meten. We hadden mooi alle variabelen gemaakt de vorige keer, maar nu ging het echte werk beginnen. En dat hebben we geweten.
Het begon al met het feit dat Esther ziek was. Eén vrouw minder sterk hebben we gemerkt. We kwamen eigenlijk tot de conclusie dat de hypotheses die we van te voren hadden opgesteld beter uitgewerkt moesten worden. Uiteindelijk kregen we een lijst met dingen waarvan we de samenhang wilden weten. Toen bleek dat we voor het grootste gedeelte van die lijst konden volstaan met correlaties. Dus Annemarie en ik hebben leuk correlatietabelletjes uit zitten draaien. Bijna alles was significant! We waren er blij mee, maar ik ben er nog niet over uit of we dat werkelijk moeten zijn.
Renée had zich naast ons teruggetrokken, maar nog steeds aanwezig, met regressieanalyses. Ze ontdekte dat reclamewijsheid wel eens een moderator kon zijn. Maar hoe toets je dat? Gelukkig kon onze docent Esther ons daarmee helpen. Ik heb meegeschreven, maar vraag me daarna niet om het even te doen. Hoe dan ook. We kwamen uiteindelijk uit op een mediator…. En ook hier vraag ik me af of we wat aan deze gegevens hebben.
Na een collectieve plaspauze dan toch nog maar even verder gestoeid met de cijfertjes. Docent Esther liet weten dat we best naar huis mochten…zij moest namelijk nog Sinterklaas/inkopen doen. Dus wij vonden het wel netjes van ons haar dan ook niet langer op te houden. We hebben even opnieuw hypotheses opgesteld en hebben wat taken verdeeld. In totale ‘ik-zie-door-de-bomen-het-bos-niet-meer’-modus zijn we met de tram weer naar Amsterdam Centraal gereisd.
En toen…kwam Sinterklaas de tram in…met een paar pieten. Dus met een handje pepernoten en een mooie foto met een creepy-piet toch nog enigszins vrolijk de trein ingestapt en weekend gaan vieren!
(EV, 4 december 2009)
